Bir karınca ve ben.
Nerden bilecek karınca beni.
Ben ise fark etmeyecem bile onu.
Yaşarız ikimizde birbirimizden habersiz.
Onun ile tek ortak noktamız belkide budur.
Karınca ezdiysem seni farkına bile varmadan.
Sen can çekişirken.
Ben senin varlığından habersiz bir adım daha atıp yoluma
devam ediyordum. Sanmaki çırpınışların sonucu fark edileceksin.
Hem fark edilsen ne olacak ezildin bir kere.
Şimdi sen yolunda yatarken, ben yolumda yürümeye devam ederken,
değişmemişti hiç bir şey hayatımda. Ama ben fark etmesemde sonlanmıştı senin hayatın oysa.
Hayatımızın belki de bir ortak noktasıda budur.
Fark etmeyecek. Sen veya ben.
Hayat yolunda yürümeye devam ederken.
